|
De Welsh Cob is een ras dat, voortkomend uit de mountainpony, al minstens sinds de Middeleeuwen voorkomt in Wales; beschrijvingen in gedichten uit die tijd tonen dat al aan. Aangenomen wordt, dat Arabische hengsten meegebracht door onder andere de kruisvaarders toen al het oorspronkelijke ras verbeterd hadden, zoals bij de meeste rassen het geval is geweest.
In een wat recenter verleden zijn er een aantal invloeden van buitenaf geweest, onder andere van de Volbloed, de Norfolk Trotter (destijds een bekende verschijning, komen nu als zodanig niet meer voor), het Yorkshire Coach Horse en iets later de Hackney (in die dagen met een veel robuuster uiterlijk). Deze over het algemeen positieve infusies hebben bijgedragen aan de vorming van de Welsh Cob van vandaag.
Door verschillen in achtergrond en inzicht hebben delen van Wales van vroeger uit al een voorkeur voor een bepaald type Cob gehad.
Die gerichte fokkerij leidde tot een diversiteit in types, die varieerde per streek.
Ook nu nog, zij het dan niet meer zo streekgebonden, zijn er (soms grote!) verschillen in maat en type onder de Welsh Cob te zien. De officiële rasbeschrijving biedt binnen een bepaald kader wel enige ruimte; de Cob moet echter als zodanig herkenbaar blijven.
Over de diversiteit van types en maat bestaan verschillende visies en meningen. Misschien is het juist wel de charme van de Welsh Cob; het feit dat op deze manier zoveel mensen, al naar gelang het beoogde doel, zelf kunnen bepalen waar hun voorkeur ligt. De meeste Cobs varieren momenteel van 1.45m tot 1.52m.
Zowel de Welsh pony van het Cob-type als de Welsh Cob staat bekend als sterk, moedig en aktief.
Ze zijn vriendelijk en aanhankelijk, intelligent en temperamentvol. Het zijn natuurlijke springers, gehard en makkelijk in het onderhoud. Ze bewijzen zich keer op keer door een enorm uithoudingsvermogen en bereidheid om te werken, zowel aangespannen als onder het zadel. Dit alles, samen met hun fiere uiterlijk, maakt hun tot een steeds populairder wordend ras.
Inmiddels worden ze over de gehele wereld zeer gewaardeerd voor recreatie en wedstrijdsport.
Echte allrounders dus!!
|
|
Voorbenen
|
vierkant gesteld en correct, vrij in de ellebogen. Een lange en sterke onderarm, goed ontwikkelde voorknie met daaronder een overvloed aan bot. De koten moeten evenredig schuin en lang zijn, de voeten goed gevormd, de hoeven hard. In natuurlijke staat is een redelijke hoeveelheid zijdeachtig behang toegestaan, maar grof draderig haar is absoluut bezwaarlijk.
|
|
Achterbenen
|
sterke en bespierde schenkels. De spronggewrichten moeten groot, plat en droog zijn met duidelijke afgetekende hakken. Ze mogen niet naar binnen of naar buiten gericht zijn. Het achterbeen mag niet te gebogen zijn. De hak mag niet achter een lijn staan die loopt van de zitbeenknobbel naar de kogel. De koten moeten evenredig schuin en lang zijn. De voeten moeten goed gevormd zijn, de hoeven hard.
|